SOVYET
SOSYALİST CUMHURİYETLER BİRLİĞİ –
ÇALIŞMA
HAKKININ GERÇEKLEŞTİRİLDİĞİ VE İŞSİZLİĞİN YOK EDİLDİĞİ
ÜLKE
TEMEL
GÖSTERGELER
(100.
YILINDA BÜYÜK SOSYALİST EKİM DEVRİMİ)
5.
Makale
Kapitalizmde
“çalışma hakkı” bir temel insan hakkı olarak sunulmaktadır.
Kimler bu talebe sahip çıkıyor, gerçekleşmesi için mücadele
ediyor veya etmiş diye sorduğumuzda karşımıza küçük burjuva
çevreler ve sosyal demokratlar; sosyal demokrasinin etkisi altında
olan sendikalar çıkmaktadır. İlk bakışta tamamen doğru bir
talep olarak gözüküyor. Hele kitlesel işsizliğin yaygın olduğu
günümüzde işsizlik bağlamında bu talepten daha doğru başka
talep de olamaz! Sosyal demokrat ve revizyonist anlayışa göre bu
talep, milyonlarca insanın var oluşunun teminatı olarak
algılanıyor; öyle ki diğer bütün temel hakların gerçekleşmesi
için ön koşul olarak görülüyor. Gerçekten de insanca bir yaşam
için çalışmak her insanın hakkı olmalıdır. Engels'in dediği
gibi insanı insan yapan; hayvanlar aleminden ayrılmamızı sağlayan
iş/çalışmak değil miydi? Öyle ki, çalışmak insanın
gelişmesi için temel öneme sahip olduğu için “çalışma
hakkı” BM-İnsan Hakları Açıklamasına da alınmıştı. Bu
açıklamanın 23. maddesinde şöyle denir: “Her insan çalışma,
meslek seçimi özgürlüğü, uygun ve tatmin edici çalışma
koşulları ve işsizliğe karşı korunma hakkına sahip olmalıdır”.