DÜNYA EKONOMİSİNDE BİRBİRİNİ ETKİLEYEN İKİ EĞİLİM VE SONUÇLARI (GÜÇLER DENGESİNDE DEĞİŞİM EĞİLİMLERİ)* (II)

DÜNYA EKONOMİSİNDE BİRBİRİNİ ETKİLEYEN İKİ EĞİLİM VE SONUÇLARI

(GÜÇLER DENGESİNDE DEĞİŞİM EĞİLİMLERİ)* (II)

3-”MIST”- ülkelerde sanayi üretiminin yıllara göre seyri (Meksika, Endonezya, Kore ve Türkiye)

Bu ülkelerde de 2000-2013 arasında sanayi üretiminin dinamik bir büyümesini görüyoruz. Ama 2013 verileri üretimde belli bir durgunluk sürecine girildiğini de göstermektedir.

Bu ülkelerde sanayi üretimi dünya çapında ortalama büyüme oranlarının üzerinde olmakla uluslararası sermayenin dikkatini çekmektedir. Ülke grupları oluşturmak bir “moda” olduğu için biz de bu “moda”ya uyarak bu ülkeleri grup olarak ele aldık. Bu ülkelerin ortak özellikleri de yok denemez. Bu ülkeler, krizden en hızlı bir biçimde çıkmışlar ve sanayi üretimleri de dinamik bir büyüme sergilemiştir. Sanayi üretimlerindeki dinamiklik bakımından Brezilya ve Rusya'yı geride bırakıyorlar. 

DÜNYA EKONOMİSİNDE BİRBİRİNİ ETKİLEYEN İKİ EĞİLİM VE SONUÇLARI (GÜÇLER DENGESİNDE DEĞİŞİM EĞİLİMLERİ)* (I)

DÜNYA EKONOMİSİNDE BİRBİRİNİ ETKİLEYEN İKİ EĞİLİM VE SONUÇLARI

(GÜÇLER DENGESİNDE DEĞİŞİM EĞİLİMLERİ)* (I)

Dünyanın birçok bölgesinde (Suriye eksenli olarak Ortadoğu'da, Merkezi Afrika'da, Doğu Asya'da, en güncel olarak da Ukrayna'da) emperyalist ülkeler arasında rekabet keskinleşmekte. Suriye'de olduğu gibi vekalet savaşına dönüşmektedir. Önde gelen, jeopolitika üretme yeteneğine sahip olan emperyalist ülkeler, nüfuz alanlarını koruma ve genişletme derdindeler. Bunun nedeni uluslararasılaşan ve uluslararasılaşma sürecinde olan sermayede görülen merkezileşme ve yoğunlaşma eğilimidir. 2008 dünya ekonomik krizi uluslararası tekelci sermayeyi oldukça hırpalamıştı. Krizin patlak verdiği merkez ülkelerin ve bölgelerin (ABD, bir bütün olarak AB, Avro Alanı, OECD-Avrupa, Japonya) krizden çıktıkları (Son verilere göre ABD ve Almanya'nın krizden çıktığı söylenebilir) söylenemez, ama sermaye hareketinin eğilimleri, önümüzdeki dönemde emperyalist ülkeler ve önde gelen emperyalist ülkeler ile emperyalistleşen ülkeler arasında çıkar ve nüfuz alanı için rekabetin keskinleştiğini göstermektedir. Güçler dengesindeki değişim ile bu rekabet daha da acımasız, daha da keskinleşmiş olacaktır.

DÜNYA EKONOMİSİNİN KRİZ SEYRİ VE GÜÇLER DENGESİNDE DEĞİŞİM (I)

DÜNYA EKONOMİSİNİN KRİZ SEYRİ VE GÜÇLER DENGESİNDE DEĞİŞİM (I)

(Transatlantik Ekseninin Yerini Transpasifik Ekseni Alıyor)

2008'den bu yana devam eden dünya ekonomik krizi, sermaye açısından çok şeyin yolunda gitmediğini gösterdi. Özellikle II. Dünya Savaşından sonra o günün dünya ekonomisi koşullarına uygun olarak kurulan tekelci devlet kapitalizmi yapılanmaları artık gerektiği gibi işlevsel değil ve tekelci sermayenin çıkarlarına pek uygun düşmemektedir. Bunun ötesinde ve bu yapılanmaların bir parçası olarak yeni sömürgecilik de derin bir kriz içinde; dünün birçok yeni sömürgeleri bugün, yaşanmakta olan ekonomik krizin de iyiden iyiye açığa çıkardığı gibi bölgesel ve dünya pazarlarında rekabetçi bir güce sahip oldular. II. Dünya Savaşından sonra kurulan tekelci devlet kapitalizmi yapılanmasında esas amaç, Batının emperyalist ülkelerinin dünya ekonomisinde ve politikasında sarsılmayacak hakimiyetinin devamının sağlanmasıydı. Bu hakimiyet artık soru götürür olmuştur; “yükselen” ekonomiler olgusunun yanı sıra emperyalist ülkeler arasında güç dengeleri de değişmiştir. I. Dünya Savaşından sonra kapitalist dünya üretiminin merkezi Avrupa'dan Kuzey Amerika'ya kaymıştı. Şimdi de ABD ve AB'den Asya'ya kaymıştır. Bugüne kadar dünya ekonomisinde belirleyici bir rol oynayan ABD-Avrupa ekseninin yerini ABD-Asya ekseni almaya başlamıştır. Başka bir deyişle, transatlantik ekseninin yerini transpasifik ekseni alıyor.

DÜNYA EKONOMİSİNDE GÜNCEL DURUM-KRİZİN SEYRİ VE GÜÇLER DENGESİNDE DEĞİŞİM (II)

8.2-1929-32 ve şimdiki kriz döneminde ülkelerin borçlanma durumu

Aşağıdaki borçlanma haritasında 1932'ye nazaran 2009'da daha çok sayıda ülkenin borçlanmış olduğunu görüyoruz. Esas artışın, borçlanmanın GSYİH'ya oranının yüzde 20'den fazla ve yüzde 20-39,9 oranları arasında olduğunu görüyoruz. Aynı zamanda borçlanmanın GSYİH'ya oranının yükseldiğini de görüyoruz. Örneğin ABD'de bu oran 1932'de yüzde 33'ten 2009'da yüzde 84'e çıkmıştır. Diğer taraftan bazı ülkelerde borçlanma oranı düşmüştür. Buna Güney Afrika, Yeni Zelanda ve Avustralya birer örnektir.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ'NİN ORTADOĞU POLİTİKASI

TC'NİN ORTADOĞU POLİTİKASI

Bir ülkenin iç ve dış politikası ayrılmaz bir bütünün, diyalektik birliğin ifadesidir. Bu diyalektik birliğin nesnel temelini, hakim sınıfın ekonomi eksenli çıkarları belirler. Ekonomi eksenli çıkarlar da iç ve dış politikanın karakterini belirlerler. İç politikanın aksine dış politik çıkarlar, söz konusu devletin gücüne, mevcut enternasyonal koşullara, somut ve tarihsel güç dengelerine bağlı olarak gerçekleştirilir veya gerçekleştirilmesi bu faktörler tarafından etkilenir.