İŞÇİ SINIFI KENDİ HİKAYESİNİ NASIL YAZACAK?

 

İŞÇİ SINIFI KENDİ HİKAYESİNİ NASIL YAZACAK?

IV

Kılavuzu Chantal Mouffe olanın burnu “kimlik”ten çıkmaz

Laclau ve Mouffe sadece sınıflara elveda demiyorlar, gerici ve ancak burjuvazinin işine yarayan tasfiyeci teorilerinde daha da ileri giderek sınıfların ve sınıf mücadelesinin varlığını, nesnel bir gerçeklik olduğunu, sorgulatmak için sorguluyorlar.

POST-MARKSİZM BAYRAĞI ALTINDA İŞÇİ SINIFI KENDİ HİKAYESİNİ YAZAMAZ!

 

POST-MARKSİZM BAYRAĞI ALTINDA İŞÇİ SINIFI KENDİ 

HİKAYESİNİ YAZAMAZ!

I

Marksist-Leninist ortamda Troçkist tasfiyecilik ve Post-marksist tasfiyecilik biri diğerinden daha az tehlikeli olan tasfiyecilik değildir. Her ikisi de aynı derecede tehlikelidir. Bir yenişememe durumu olduğuna göre birinin daha az, diğerinin daha çok tehlikeli olduğunu söyleyemeyiz.

AĞACIN KURDU KENDİNDENDİR

 

SOSYALİZM ÜZERİNE SORULAR (IV)

(Birikmiş Sorular Dosyasından)

“Parti, eğer varlığını savunmazsa, onu tasfiye edenlere,

yok edenlere, tanımayanlara, onu reddedenlere karşı 

kayıtsız-şartsız mücadele etmezse varlığını sürdüremez.

Bu, kendiliğinden anlaşılır bir şeydi” (Lenin)

İş, sonunda dönüp dolaşıp tasfiyecilik meselesine geliyor. Öyleyse tasfiyeciliğin ne olduğunu kısaca ele alalım.

İdeolojik olarak tasfiyecilik, işçi sınıfı hareketinin ideolojik temellerine kapsamlı bir liberalizm, karşıdevrimci saldırısıyla karakterize edilir.